Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015



Συντονιστείτε σήμερα από τις 5:00 μέχρι και τις 7:00 live οι City Travellers, Beton 7 Art Radio.
Ο Γιάννης Σινιόρογλου, εικαστικός και ιδρυτικό μέλος της ομάδας Campus Novel συζητά με τους Κατερίνα Αθανασίου, Αντώνη Λακίδη και Γιάννη Παρασκευόπουλο. Αντικείμενο της σημερινής συζήτησης [NSK: το σύμπτωμα της υπερταύτισης / η συνθήκη του έθνους-κράτους ως ready made αφήγημα.]

http://www.beton7artradio.gr/index.php/en/?tmpl=popup


Πηγές / springs and sources


springsandsources.blogspot.gr


ΠΗΓΕΣ – η έννοια της πηγής και οι συνδηλώσεις της


Η έννοια του αγαθού έχει ταυτιστεί στο παρελθόν δηλωτικά και απροκάλυπτα με τον κόσμο των αντικειμένων. Στη συγκεκριμένη αυτή οπτική τα αντικείμενα εκδηλώνουν (μεταφορικά) στη μορφή, τη διάταξη και τα υλικά τους, θεμελιώδεις πεποιθήσεις που συγκροτούν τις κυρίαρχες αξίες μιας κοινωνίας. Ο υλικός πολιτισμός τοποθετεί τις αξίες αυτές στο πεδίο της υλικής εμπειρίας. Σήμερα, στη μετα-Φορντ εποχή η έννοια του αγαθού τείνει να μετατοπιστεί εκτός ματεριαλιστικού πεδίου. Πιο συγκεκριμένα, η αποδέσμευση από τη φετιχιστική ιεροποίηση των υλικών "κατακτήσεων" ακολουθείται από μια διάθεση για επαναπροσδιορισμό του αγαθού ως φυσική σταθερά. Δε θα μπορούσε να παραβλέψει κανείς ότι ο εν λόγω επαναπροσδιορισμός συνοδεύεται από την επικαιροποίηση της έννοιας του "κοινού" όπως διατυπώθηκε από τους Hardt και Negri ως αυτοδιαχειριζόμενο, συμμετοχικό εγχείρημα. Το κοινό αγαθό επιστρέφει ως αίτημα του παρόντος μέσα σε μια διευρυμένη συζήτηση γύρω από τους φυσικούς πόρους και τα σενάρια εξάντλησής τους.

Από την αρχαιότητα η ύπαρξη του νερού ήταν κριτήριο για την επιλογή εγκατάστασης ανθρώπων και τη δημιουργία οργανωμένων οικισμών. Αποτελεί ισχυρή γεωπολιτική παράμετρο, αλλά και συνεκτικό στοιχείο στην εξέλιξη της κοινότητας. Παρόλα αυτά, το νερό υπόκειται σε συνθήκες διαχείρισης, διανομής, ελέγχου. Η διαπίστωση αυτή θέτει σε κρίση τα όρια της προσβασιμότητας και της ατομικής ιδιοποίησης απέναντι στην αφομοίωση του κοινού αγαθού μέσω κανονιστικών και θεσμικών πρακτικών.

Το κοινό αγαθό δεν μπορεί να το ιδιοποιηθεί παρά το πνεύμα του Κακού. Στη θρησκευτική εικονογραφία ο Αη Γιώργης σκοτώνει το δράκο που φυλάει την πηγή και ζητάει ένα εξιλαστήριο θύμα για να αφήσει το νερό της να τρέξει. Η πηγή σαν πυκνωτής ισχυρών αναπαραστατικών συστημάτων έχει τροφοδοτήσει το συλλογικό φαντασιακό με μια σειρά από δοξασίες και μύθους που συνδέονται με τις αρχετυπικές εγγραφές μας σχετικά με το μύχιο, το μαγικό, το συσκοτισμένο. Η διαδικασία αυτή εισάγει βαθμούς οικειοποίησης ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, το γήινο και το υπερβατικό, το κοσμογονικό και το χθόνιο.

Η αντιληπτική προδιάθεση να αποδίδουμε αξία σε αντικείμενα, πρόσωπα ή καταστάσεις ανάλογα με την προέλευση ή τις συνθήκες παραγωγής τους συνοψίζεται ανθρωπολογικά και φιλοσοφικά στο φαινόμενο της ουσιοκρατίας. Οι ιστορικές ή αρχειακές πηγές αποτελούν διεπιστημονικά τις εργαλειακές μεθόδους προσέγγισης της αλήθειας. Οι α-πορίες γύρω από την οντολογία των πραγμάτων καθιστούν τις πηγές αξιολογικό σύστημα απόδοσης της πραγματικότητας σύμφωνα με το οποίο δεν υφίσταται χώρος για το νόημα των πραγμάτων έξω από τη μετρήσιμη εκδοχή του. Παρόλα αυτά, η φαινομενικά αδιαπραγμάτευτη αξιοπιστία των πηγών ως μέσα παραπεμπτικότητας και τεκμηρίωσης μπορεί να οδηγήσει στην κατασκευή μιας πλασματικής συνθήκης ως πρακτική χειραγώγησης και ελέγχου. Οι Εγκυκλοπαιδιστές, με στόχο την κοινοποίηση της γνώσης επιχείρησαν τον εκδημοκρατισμό στην πρόσβαση των πηγών. Η μετάβαση από το ενυπόγραφο κείμενο - καταχώρηση στο ανυπόγραφο καλειδοσκοπικό υπερκείμενο του διαδικτύου σηματοδοτεί την ανάδειξη νέων τύπων ανάγνωσης και χρήσης των πηγών. Σε αυτή τη νέα κατάσταση ροϊκότητας ο ακριβής εντοπισμός της αρχικής πηγής συχνά λανθάνει. Οι επιλογές και οι αποκλεισμοί συνυπάρχουν μέσα σε ένα πλήθος από διακλαδώσεις, κόμβους, περάσματα, ζεύξεις δημιουργώντας ένα πεδίο επιτέλεσης πολλαπλών αναγνώσεων και διαρκούς αναδιαμόρφωσης από τους ίδιους τους χρήστες.

Η πηγή Σάριζα στα Αποίκια της Άνδρου αποτελεί κόμβο σε ένα δίκτυο ανθρωπολογικών, πολιτισμικών, ψυχαναλυτικών και ιστορικών σημαινόντων. H οργάνωση και επιμέλεια της έκθεσης Πηγές σε συνεργασία με την ιστορικό τέχνης Λήδα Καζαντζάκη εστιάζει στο πλήθος συνδηλώσεων και νοημάτων που μπορούν να αποδοθούν στην έννοια της πηγής και επιχειρεί να ενεργοποιήσει ευκαιρίες παραγωγής νέων διατυπώσεων, ορισμών και χρήσεων μέσα από μια πολυσυλλεκτική και πολυπολιτισμική σύζευξη.


Campus Novel


1. Σπύρος Ι. Ασδραχάς, Έλεγχος και κυριότητα των νερών τον 17ο αιώνα, εφημερίδα Καθημερινή 26/08/12.


2. Μ. Hardt and A. Negri, Commonwealth, Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts, 2009.


3. Pierre Levy, Δυνητική πραγματικότητα Η φιλοσοφία του πολιτισμού και του κυρβενοχώρου, εκδόσεις Κριτική, Αθήνα, 2001






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου